De Foundation for Individual Rights and Expression ‘verkent’ mogelijkheden om de Universiteit van Alabama ertoe aan te zetten twee studentenpublicaties te heropenen die vorige week werden gesloten.
Nineteen Fifty-Six, opgericht in 2020, was een tweejaarlijks door studenten beheerd tijdschrift “gericht op de zwarte cultuur, zwarte uitmuntendheid en ervaringen van zwarte studenten aan de Universiteit van Alabama.” De publicatie is vernoemd naar het jaar waarin de eerste zwarte student die naar de UA ging, Autherine Lucy Foster, zich inschreef aan de universiteit.
Alice was een lifestyle-, mode- en wellnessmagazine dat sinds de lancering in 2015 inhoud produceerde die voornamelijk gericht was op universiteitsvrouwen.
Beide publicaties werden afgelopen maandag door UA opgeschort op grond van het feit dat zij zich schuldig maakten aan “onwettige proxy-discriminatie” en “best practices” schonden die zijn uiteengezet in een memo van juli die is vrijgegeven door de Amerikaanse procureur-generaal Pam Bondi.
FIRE reageerde vorige week met een brief waarin de universiteit de stopzetting van studentenpublicaties krachtig veroordeelde. Het document benadrukte dat de aangehaalde memo van het Amerikaanse ministerie van Justitie niet juridisch bindend was, waarbij talrijke precedenten van de rechtbank werden aangehaald waarvan FIRE beweerde dat de beëindigingen waren geschonden en riep op tot onmiddellijke herinvoering van de publicaties.
De universiteit reageerde woensdag op de brief van FIRE en verwierp de bewering van de organisatie dat de universiteit, door de publicaties op te schorten, de redactionele onafhankelijkheid van haar studentenpublicaties en het Eerste Amendement had geschonden.
Vanaf donderdag blijven beide publicaties gesloten en heeft de universiteit geen plannen aangekondigd om de tijdschriften te herstellen.
Marie McMullan, studentenpersadviseur voor FIRE, vertelde APR dat haar organisatie momenteel aanvullende maatregelen overweegt om te pleiten voor de heropening van de publicaties, naar aanleiding van de reactie van de universiteit.
“We wegen onze opties af en ons vermogen om verder betrokken te zijn”, zei McMullan.
„Helaas, [UA’s response] negeert onze inhoudelijke zorgen over het sluiten van de tijdschriften en voert het argument aan dat het creëren van een algemener tijdschrift en het sluiten van deze twee tijdschriften meer kansen zal creëren, ook al lijkt het erop dat het samenvoegen van twee tijdschriften de redactie zal halveren”, aldus McMullan.
UA Chief University Counsel Robin H. Jones ontkende in de reactie van de universiteit op FIRE dat de sluitingen een poging vormden om de inhoud van studentenpublicaties te censureren of te controleren, en schreef dat UA “een al lang bestaande toewijding heeft om de rechten van het Eerste Amendement van alle leden van onze campusgemeenschap te beschermen.”
Jones uitte de “teleurstelling” van de universiteit in de veroordelingsbrief van FIRE, en voegde eraan toe dat UA “al een aantal jaren een productieve relatie heeft met FIRE, waarbij ze vaak nauw samenwerkte op het gebied van kwesties die gericht zijn op het behouden en uitbreiden van de mogelijkheden voor expressie op de campus.” Jones beschreef de brief vervolgens “als het nieuwste voorbeeld van FIRE die de geloofwaardigheid ervan onnodig ondermijnt.”
„Alle publicaties binnen onze studentenmedia worden ondersteund via de universiteit, maar UA heeft geen redactionele invloed op die publicaties. De studenten hebben volledige redactionele autonomie uitgeoefend – en zullen dat blijven doen – met betrekking tot de inhoud“, aldus de UA-functionaris.
“In tegenstelling tot de aannames in uw correspondentie kan niemand op geloofwaardige wijze beweren dat de universiteit de redactionele onafhankelijkheid van studentjournalisten heeft gecensureerd, gecontroleerd, vernietigd, geredigeerd of op andere wijze heeft verwaterd om welke inhoud of standpunt dan ook te publiceren die zij in de studentenmedia van de UA willen opnemen”, vervolgde het document van de UA.
De universiteitsadvocaat benadrukte ook het plan van de UA om een nieuwe studentenpublicatie op te zetten “die een grotere verscheidenheid aan onderwerpen zal omvatten”, met het argument dat het besluit de mogelijkheden voor studenten via universitaire publicaties zal vergroten.
“Kortom: de recente actie van UA biedt effectief mogelijkheden voor meer studenten om meer inhoud, onderwerpen en standpunten te delen die voor meer studenten interessant kunnen zijn”, schreef Jones. “In plaats van de meningsuiting te beperken, is het financieren van een tijdschrift dat een bredere impact heeft en gastvrijer is voor alle leden van de campusgemeenschap consistent met de waarden van de vrijheid van meningsuiting en de kernmissie van de UA: het bieden van hoogwaardige onderwijsmogelijkheden voor al onze studenten.”
McMullan verzette zich echter tegen de bewering van UA dat een van de gesloten publicaties zich schuldig maakte aan discriminerende praktijken, uitsluitend omdat ze inhoud produceerden die op een bepaald publiek was gericht.
“Elk tijdschrift, elk verkooppunt heeft een doelgroep, en het verzamelen van de standpunten die je verspreidt en bij een doelgroep brengt, maakt deel uit van de redactionele vrijheden die studentjournalisten zouden moeten hebben, en die worden beloofd aan de Universiteit van Alabama”, zei ze.
“Het beschermen van de redactionele onafhankelijkheid van deze publicaties beschermt de voedingsbodem van de journalistiek in het algemeen”, voegde McMullan eraan toe. „Op deze plekken beginnen deze studenten hun carrière. Hier worden verhalen verteld over de mensen op hun campussen, en studentjournalisten zijn het best geplaatst om die verhalen te vertellen en die perspectieven te creëren.“
Onder verwijzing naar de studentenkrant van UA, The Crimson White, dat beide publicaties “personeel hadden ingehuurd dat geen deel uitmaakt van hun doelgroep”, betoogde McMullan dat de universiteit geen substantieel bewijs heeft geleverd dat de tijdschriften zich bezighielden met uitsluitingspraktijken of -beleid.
“Het enige waar ze naar verwijzen is de inhoud en het standpunt, en niet een tastbare praktijk van een van deze tijdschriften,” zei ze. “Tenzij er meer achter het verhaal zit dat de universiteit niet heeft gedeeld, zal alleen het wijzen op de standpunten en de inhoud die wordt geproduceerd niet voldoende zijn om die beslissing te onderbouwen.”
Ze voegde eraan toe dat FIRE gelooft dat een juridisch precedent UA beschermt tegen elk federaal “onderzoek” of pogingen om universiteitsfinanciering in te trekken vanwege de inhoud van de publicaties.
“Rechtbanken hebben ook herhaaldelijk geoordeeld dat studentenmedia niet namens de universiteit zelf spreken”, aldus McMullan. “Studentenmedia stonden in andere situaties los van de universiteit, zodat de universiteit niet aansprakelijk werd gesteld voor de inhoud die werd geproduceerd of hun daden.”
McMullan sprak zijn steun uit voor inspanningen die erop gericht zijn UA ertoe aan te zetten de publicaties te herstellen en drong er bij studentjournalisten op aan contact op te nemen met de 24/7 hotline van FIRE als zij vinden dat hun publicaties “geconfronteerd worden met censuurinspanningen.”
“We willen het weten, zodat we van start kunnen gaan en hen op elke mogelijke manier kunnen helpen, of dat nu door het bepleiten of in contact brengen van hen met juridische diensten is”, zei ze.
Naast FIRE zijn de publicatiesluitingen veroordeeld door het Student Press Law Center, de redactie van The Crimson White en een groep van 80 UA-studentenpersalumni.
Een online petitie om de tijdschriften te herstellen heeft ruim 2.900 handtekeningen opgeleverd.
Studentjournalisten van alumni lanceerden eerder deze week ook een inzamelingsactie ter ondersteuning van de publicatie van twee extra nummers van de tijdschriften, die sindsdien het oorspronkelijke inzamelingsdoel van $ 25.000 hebben overtroffen.
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2025/12/18093752/261225BIN_2027017172_roermond.jpg "Roermond Outlet overlast – NRC")
/s3/static.nrc.nl/wp-content/uploads/2025/12/24114113/060126WET_2022396081_Neuro2.jpg "Met het brein van een fruitvlieg kan een neuromorfe computer feilloos een biobak aanwijzen")
